01 Вересня, 02:00
7 на хв читання

Jak przenieść powtarzające się wyjaśnienia do kursu i wykorzystać spotkania indywidualne do praktyki oraz podejmowania decyzji.
Indywidualny coaching jest cenny, ponieważ pomaga danej osobie pracować nad własną sytuacją, celami i trudnościami. Znaczna część konsultacji często upływa jednak na powtarzaniu podstawowej teorii, wyjaśnianiu terminów i demonstrowaniu tych samych ćwiczeń.
Jeśli coach przekazuje każdemu klientowi te same zasady, wskazane jest przeniesienie części materiałów do kursu online. Klient samodzielnie przechodzi krótki moduł przygotowawczy, a podczas osobistego spotkania coach analizuje jego wyniki, koryguje błędy i pomaga ułożyć indywidualny plan.
Takie podejście nie zastępuje indywidualnego kontaktu. Przeciwnie, pozwala przeznaczyć więcej czasu na pracę, której nie da się dobrze zautomatyzować: trudne decyzje, dostosowywanie ćwiczeń, wsparcie emocjonalne, pogłębioną informację zwrotną i sprawdzanie realizacji ustaleń.
Zanim nagrasz materiały, określ, jakim zadaniom służy każdy format.
Kurs online powinien być wykorzystywany do:
wyjaśniania podstawowych pojęć;
demonstrowania standardowych ćwiczeń;
zapoznawania z metodą;
przygotowania do konsultacji;
wykonywania testów diagnostycznych;
prowadzenia dziennika obserwacji;
powtarzania przerobionego materiału;
przechowywania instrukcji i materiałów pomocniczych;
zapisywania wyników pośrednich.
Indywidualna sesja służy do:
analizy indywidualnej sytuacji;
doprecyzowania celów i priorytetów;
omówienia wykonanego zadania;
korygowania techniki;
pracy nad przeszkodami;
poszukiwania indywidualnego rozwiązania;
przekazywania szczegółowej informacji zwrotnej;
ustalenia dalszego planu działania.
Na przykład instruktor jogi może umieścić w kursie wyjaśnienie zasad oddychania, zasad bezpieczeństwa i podstawowy pokaz pozycji. Podczas sesji online obserwuje wykonanie, koryguje ułożenie ciała i dobiera dostosowany wariant ćwiczenia.
Dobrze zorganizowany program hybrydowy opiera się na następującej sekwencji:
Kurs → zadanie przygotowawcze → sesja indywidualna → praktyka → analiza wyników.
Przed spotkaniem klient przechodzi krótki moduł, odpowiada na pytania i wykonuje praktyczną czynność. Coach otrzymuje informacje wcześniej i nie poświęca pierwszej połowy konsultacji na zbieranie podstawowych danych.
Podczas sesji coach i klient:
krótko sprawdzają wykonanie zadania;
omawiają wnioski;
określają główny problem;
ćwiczą potrzebną umiejętność;
ustalają kolejny krok.
Po spotkaniu coach zapisuje ustalenia, przekazuje indywidualny komentarz i udostępnia kolejny materiał. Klient kończy sesję z konkretnym planem działania, a nie tylko nowymi przemyśleniami.
Jeśli przed każdym spotkaniem klient będzie musiał odbyć dwugodzinny wykład, przygotowanie szybko zamieni się w dodatkową barierę.
Jeden moduł powinien odpowiadać na jedno pytanie praktyczne. Zwykle wystarczy:
krótkie wyjaśnienie;
pokaz wideo;
przykład;
kilka pytań do refleksji;
jedno zadanie praktyczne;
formularz do zapisywania wyników.
Na przykład przed zajęciami z równowagi trener może zaproponować dziesięciominutowy film, krótki test dotyczący bezpiecznego wykonania i ćwiczenie polegające na obserwacji własnej stabilności. Klient przychodzi na spotkanie z konkretnym doświadczeniem, a nie tylko ogólnym pytaniem.
Moduł przygotowawczy jest przydatny także dla coacha. Odpowiedzi pomagają mu rozpoznać potrzeby klienta jeszcze przed rozpoczęciem konsultacji.
Przed sesją możesz zebrać:
oczekiwania wobec spotkania;
wynik wcześniejszej praktyki;
trudności;
poziom pewności siebie;
pytania;
samoocenę postępów;
informację o realizacji poprzedniego planu.
Nie zamieniaj przygotowania w długą ankietę. Zapytaj tylko, co tak naprawdę będzie miało wpływ na treść kolejnego spotkania.
Nawet osobiste spotkanie wymaga struktury. Pomaga utrzymać koncentrację i zakończyć rozmowę praktycznym rezultatem.
Przybliżony scenariusz może wyglądać następująco:
Sprawdzenie samopoczucia i postępów.
Omówienie zadania przygotowawczego.
Ustalenie głównego tematu spotkania.
Praktyka lub analiza sytuacji.
Informacje zwrotne.
Ustalenie kolejnego działania.
Zapisanie ustaleń.
Struktura nie powinna ograniczać swobodnej rozmowy. Jeśli podczas sesji ujawni się ważniejszy problem, coach może zmienić plan. Klient nadal powinien jednak rozumieć, do jakiego rezultatu doprowadziło spotkanie.
Na początku programu wyjaśnij, gdzie klient otrzymuje konkretny rodzaj wsparcia.
Na przykład:
podstawowe wyjaśnienia znajdują się w kursie;
kwestie ogólne omawiane są na spotkaniu grupy;
sytuacje osobiste omawiane są indywidualnie;
pytania techniczne są wysyłane do wsparcia;
pilne zgłoszenia mają osobną procedurę;
odpowiedzi na czacie są udzielane w określonych godzinach.
Jasne granice pomagają zarządzać oczekiwaniami. Klient nie będzie oczekiwać całodobowych konsultacji indywidualnych, a coach będzie mógł planować obciążenie pracą.
Określ także, co dokładnie obejmuje program: liczbę sesji, czas ich trwania, terminy realizacji zadań, możliwość przełożenia spotkania i dostęp do nagrań.
Kurs online dobrze sprawdza się w przypadku powtarzających się informacji, ale nie jest w stanie przewidzieć sytuacji każdej osoby.
Indywidualny kontakt jest szczególnie ważny, gdy trzeba:
pracować z reakcją emocjonalną;
podjąć trudną decyzję;
dostosować ćwiczenie;
ocenić indywidualne ryzyko;
analizować sytuację konfliktową;
zachować odpowiedzialność;
skorygować plan po niepowodzeniu.
W programach związanych z ćwiczeniami fizycznymi trener powinien przypominać o bezpiecznym wykonywaniu ćwiczeń i granicach własnych kompetencji. Ogólne wyjaśnienia online nie zastępują odpowiedniej profesjonalnej porady w przypadku obrażeń lub ograniczeń medycznych.
Program hybrydowy może składać się z ośmiu kolejnych cykli.
Pierwszy tydzień — rozpoczęcie i diagnoza. Klient przechodzi moduł wprowadzający, określa cel i dokonuje wstępnej samooceny. Podczas sesji indywidualnej coach doprecyzowuje oczekiwania i pomaga określić realistyczny rezultat. Klient przechodzi przez moduł wprowadzający, definiuje cel i dokonuje wstępnej samooceny. Podczas sesji osobistej coach wyjaśnia oczekiwania i pomaga uzyskać realistyczny wynik.
Tydzień drugi — podstawowe zasady. Uczestnik poznaje podstawowe zasady i wykonuje proste ćwiczenie. Coach sprawdza zrozumienie i koryguje podstawowe błędy.
Trzeci tydzień to pierwsza samodzielna praktyka. Klient stosuje technikę w swojej własnej sytuacji i zapisuje obserwacje. Podczas spotkania analizowane są trudności.
Czwarty tydzień — przegląd postępów. Odbywa się ocena śródokresowa. Coach i klient porównują wyniki ze wskaźnikami wyjściowymi i korygują cel. Trwa ocena śródokresowa. Coach i klient porównują wyniki ze wstępnymi wskaźnikami i korygują cel.
Piąty tydzień — trudniejszy scenariusz. W kursie pojawia się nowy przypadek do analizy lub wariant ćwiczenia. Podczas sesji coach dostosowuje metodę do potrzeb klienta. Kurs oferuje nowy przypadek lub opcję ćwiczeń. Podczas sesji coach dostosowuje technikę do potrzeb klienta.
Tydzień szósty — utrwalenie umiejętności. Uczestnik wykonuje serię krótkich ćwiczeń praktycznych i otrzymuje informację zwrotną.
Siódmy tydzień — samodzielne rozwiązanie. Klient sam planuje i wykonuje zadanie, a coach przechodzi od szczegółowych instrukcji do obserwacji i doprecyzowania. Klient samodzielnie planuje i realizuje zadania, a coach przechodzi od szczegółowych instrukcji do obserwacji i wyjaśniania.
Ósmy tydzień — podsumowanie i dalszy plan. Odbywa się końcowy przegląd wyników, określa się osiągnięcia, nierozwiązane kwestie i plan samodzielnej pracy. Dokonuje się końcowego przeglądu wyników, ustala się osiągnięcia, niedokończone sprawy i plan samodzielnej pracy.
Część konsultacji osobistych można zastąpić dyskusjami grupowymi, jeśli temat nie wymaga zachowania poufności.
Praca grupowa sprawdza się przy:
odpowiadaniu na typowe pytania;
demonstrowaniu ćwiczeń;
omawianiu wspólnych przypadków;
wzajemnym wspieraniu się;
wymianie doświadczeń;
wspólnych ćwiczeniach;
podsumowywaniu modułu.
Spotkania indywidualne zachowaj na osobiste strategie, wrażliwe tematy i szczegółową informację zwrotną.
Wielkość grupy powinna umożliwiać coachowi obserwowanie pracy uczestników. Jeśli ludzie słuchają tylko wykładu ogólnego i nie mają możliwości zadawania pytań, sesja grupowa traci element coachingu.
Nie wszyscy klienci zaczynają od tego samego poziomu. Przed rozpoczęciem programu można przeprowadzić krótką ocenę wstępną i zaproponować różne punkty wyjścia.
Początkującemu przydadzą się:
wyjaśnienie terminów;
szczegółowe demonstracje;
krótsze kroki praktyczne;
częstsze informacje zwrotne.
Doświadczonemu klientowi można udostępnić:
bardziej złożone przypadki;
materiały dodatkowe;
samodzielne projekty;
przyspieszoną ścieżkę;
konsultacje dotyczące konkretnych problemów.
Personalizacja nie musi oznaczać tworzenia osobnego kursu dla każdej osoby. Wystarczy przygotować podstawową ścieżkę i kilka dodatkowych odgałęzień.
Jedna motywująca rozmowa nie wystarczy, jeśli po niej klient nie realizuje ustaleń.
Po każdej sesji zapisz:
konkretne działanie;
oczekiwany rezultat;
termin;
sposób potwierdzenia;
możliwe przeszkody;
kryterium ukończenia.
Kolejne spotkanie powinno zaczynać się od krótkiego przeglądu realizacji ustaleń. Jeśli plan nie został wykonany, ważne jest zrozumienie przyczyny, a nie tylko ponowienie wymagań: zadanie mogło być zbyt duże, niejasne, nieaktualne lub klientowi mogło zabraknąć wsparcia.
Nie ograniczaj się do liczby obejrzanych lekcji i przeprowadzonych konsultacji. Określ wskaźniki pokazujące rzeczywistą zmianę.
Mogą to być:
realizacja działań praktycznych;
zmiana samooceny;
stabilność nowego zachowania;
jakość końcowego zadania;
przestrzeganie planu osobistego;
ocena coacha;
osiągnięcie określonego celu;
zdolność do samodzielnej pracy po ukończeniu programu.
Zapisz stan początkowy, przeprowadź przegląd okresowy i na koniec dokonaj ponownej oceny. Klient będzie więc widział nie tylko ukończone moduły, ale także swój własny rozwój.
W WeStudy można połączyć materiały edukacyjne, filmy, zadania, testy, webinary i komunikację w jednym środowisku cyfrowym.
Klient przechodzi moduł przygotowawczy, wykonuje ćwiczenie i przechodzi do kolejnego etapu. Coach widzi postępy i może wykorzystać odpowiedzi, aby przygotować się do indywidualnego spotkania.
Materiały pozostają dostępne do powtórek, więc klient nie musi polegać wyłącznie na notatkach z konsultacji. Coach stopniowo tworzy program, który może wykorzystać z kolejnymi uczestnikami bez ponownego wyjaśniania tej samej teorii.
Tworząc program hybrydowy, unikaj następujących rozwiązań:
przenoszenia całej pracy indywidualnej do kursu;
wymagania zbyt obszernych przygotowań;
powtarzania teorii podczas każdej sesji;
udostępniania wszystkich materiałów bez logicznego porządku;
niewyjaśniania granic wsparcia;
prowadzenia spotkań bez planu;
kończenia sesji bez wskazania konkretnego działania;
oceniania efektu wyłącznie na podstawie ukończenia lekcji;
powiększania grupy do rozmiaru zwykłego webinaru.
Przenieś powtarzające się wyjaśnienia do kursu online, aby poświęcić spotkania twarzą w twarz na ćwiczenia, opinie i pracę z klientami w świecie rzeczywistym.
Twój kolejny krok
Od pierwszego pomysłu do własnej szkoły online. Twórz, ucz i rozwijaj swój projekt z WeStudy.
Rozpocznij za darmo30dni za darmo
Przez 30 dni korzystaj bezpłatnie ze wszystkich funkcji